Kilka zasad freeride

1. Technika narciarska na właściwym poziomie. Trudno jednoznacznie określić ten poziom, freerider winien umieć poruszać się w każdych warunkach, tj. głęboki śnieg, lód ze wszystkimi jego odmianami itp. Najlepiej jakby posługiwał się zamiennie technikami: tradycyjną i współczesną.

2. Odporność psychiczna, głównie w zakresie przeciwdziałania lękowi i stresowi, umiejętność koncentracji i podejmowania szybkich decyzji.

3. Właściwy sprzęt, tzn. narty z grupy freeride, wiązania zjazdowe (ale nie kolumnowe), buty zjazdowe oraz kijki wyposażone w szeroki talerzyk.

4. Sprzęt dodatkowy: kask ze “szczęką”, dopasowane gogle, mocne i nieprzemakalne rękawice, altimetr, termometr, kopia polisy ubezpieczeniowej, czasem specjalna maska chroniąca nos i usta przed pyłem śnieżnym, czasem buty z wibramem.

5. Sprzęt awaryjny: niewielki plecak zawierający 20 m liny, przyrząd do zjazdu (najlepiej ósemka), kilka pętli ze specjalnej taśmy, płachta NRC, apteczka, reflektor lub nadajnik przeciwlawinowy typu takiego, jaki obowiązuje w danym rejonie oraz telefon komórkowy

6. Żywność: wysokokaloryczna np. czekolada, do picia zaś napoje izotoniczne typu isostar i to w dużej ilości. Produkuje się plecaki freeride’owe zawierające bukłak na wodę z rurką, typu Camelback. Niektóre stroje posiadają specjalną kieszeń na płyny, także z rurką.

7. Strój z materiału aktywnego (oddychający i nieprzemakalny), swobodny, ale nie obwisły, stosunkowo szczelny z ociepleniem i kapturem. Bielizna aktywna, podobnie wszelkie koszulki z golfem, polary itp. Nie należy stosować bawełny, bo jest to kumulator wilgoci.

8. Nie powinno się uprawiać freeride’u samotnie, lepiej we dwójkę lub więcej osób. Pamiętać należy o umiejętnościach osoby najsłabszej fizycznie i technicznie.

9. Należy posiadać dokładną mapę rejonu (nie mapki rozdawane przy wyciągach!), oraz wiedzę z zakresu zagrożeń lawinowych, sposobów poruszania się w terenie lawiniastym, rodzajów śniegu, sposobu zachowania się w lawinie.

10. O zamiarze dokonania zjazdu należy powiadomić osobę, która w razie czego poinformuje pogotowie górskie.

Włochy – Courmayeur

Courmayeur to włoski odpowiednik francuskiego Chamonix. Ten włoski ośrodek położony jest u stóp Mont Blanc, w zachodniej części Doliny Aosta.

Większość turystów stanowią tutaj Francuzi i Włosi, choć nie brak i turystów z innych państw Europy. Wszyscy przyjeżdżają tutaj ze względu na dobrze przygotowane stoki, piękne górskie pejzaże i stosunkowo przystępne ceny. Kolejnym atutem tego kurortu są dobre i pewne warunki śniegowe. Ośrodek nazwany został “Perłą Alp”. Z myślą o entuzjastach sportów zimowych przygotowano tutaj 100 kilometrów tras, z czego 20 kilometrów to trasy dla początkujących, 45 kilometrów – łatwe, 25 kilometrów – trudne, 10 kilometrów – bardzo trudne.

Teren narciarski znajduje się na wysokości 1224-2755 m.n.p.m. Dodatkowym czynnikiem umilającym jazdę są rozpościerające się wokół piękne widoki alpejskich szczytów.

Zjazdy poza trasą

Atrakcją dla dobrych narciarzy są również dzikie zjazdy poza trasą. Jeden z nich zaczyna się przy Cresta Youla. Szerokim, pomarszczonym łukiem wiedzie najpierw wśród nagich skał, potem biegnie u stóp stromego zbocza jednego z pobliskich szczytów, potem skręca i wśród pasm drzew dobiega aż do Zerotta. Zjeżdżając tędy można do woli podziwiać łańcuchy ośnieżonych górskich wierzchołków. Inne możliwości daje zjazd poza trasą rozpoczynający się na wysokości 2755 m.n.p.m., w Cresta d’Arp. Kończy się w dolinie, a jego przedostatni fragment wiedzie łukiem wśród leśnych drzew. Pęd po głębokim śniegu i silne podmuchy wiatru dają niezapomniane uczucie wolności i swobody. Inną ofertę stanowi dziki zjazd z Plan Chercuit. Duża jego część wiedzie wśród lasu, co w niepogodne dni daje upragnioną osłonę od wiatru.

Wyjazdy komercyjne…